Błogosławieństwa

„Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami:

Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni jesteście, gdy [ludzie] wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami.”

Mt 5, 1-12

Błogosławieństwa, droga szczęścia!

Nasza nazwa” Błogosławieństwa “, szczyt i podsumowanie nauczania Chrystusa, przypomina nam o naszym powołaniu do Szczęścia. Błogosławieństwa, głoszone przez Jezusa na Górze, wyznaczają drogę do szczęścia wiecznego, którego pragnie serce człowieka (KKK, 1697). (Księga życia *, nr 1)

 “Błogosławieństwa są drogą, do której zostaliśmy wezwani, aby odpowiedzieć na powszechne wezwanie do świętości, w ślad za Chrystusem. Całe nasze życie ma być przesiąknięte Błogosławieństwami. Aby być świadkiem nadziei i radości przyszłego świata, postanawiamy stać się mężczyznami i kobietami Błogosławieństw “(Statuty Wspólnoty)

Chrystus Błogosławieństw

Pozwolić, aby “Chrystus Błogosławieństw” nas fascynował i pójść w Jego ślady, by stać się coraz bardziej do Niego podobnym. Błogosławieństwa opisują Jego myśli, uczucia, działania i całe Jego życie. Był biedny, łagodny, współczujący i miłosierny; był głodny i spragniony sprawiedliwości. Miał czyste serce i dawał pokój. Był gotowy znosić cierpienia i prześladowania, aby nas zbawić i dać nam życie wieczne. Pokazał nam, co znaczy żyć, jako dzieci Boże.

    „Błogosławieństwa objawiają nam oblicze Chrystusa, który sam je przeżył. On jest Lwem Judy i Barankiem paschalnym, który przez swoją Paschę prowadzi nas do chwały Ojca.” (Księga życia *)

* Księga Życia Wspólnoty Błogosławieństw jest tekstem założycielskim duchowości Wspólnoty.

Od Lwa Judy do Błogosławieństw

Pierwszą nazwą Wspólnoty był Lew Judy i Baranek paschalny; lew będący symbolem plemienia Judy, jednego z dwunastu pokoleń Izraela, z którego pochodził Chrystus.

W rzeczywistości “od pierwszych chwil naszego wspólnego życia dwie twarze Jezusa narzucały się  w naszej medytacji: Lew i Baranek, siła i słabość, Bóg Mocny, Wszechmogący i małe dziecko; obfite życie i ogołocenie.

Śmierć, która pokonuje śmierć, aby otworzyć drzwi do życia wiecznego.

Zjednoczeni z ofiarą  Baranka Bożego, nasza cicha ofiara triumfuje w zwycięstwie Lwa Judy nad wszystkimi mocami zła. I nawet jeśli pragnie On odsłonić nam bardziej jedną twarz niż drugą, nie wolno nam nigdy je rozdzielać w naszej wierze i adoracji.” (Księga życia, nr 3).

W 1991 r. Wspólnota zmieniła nazwę na Wspólnotę Błogosławieństw,  
nazwę łatwiejszą  do zrozumienia w różnych kontekstach kulturowych, w których Wspólnota zakładała domy. Wyraża ona również pragnienie otwarcia się na ubogich.

Dwie twarze Chrystusa: Baranek ubogi, łagodny i pokorny w Swojej Męce i Lew ze zwycięskim znakiem Krzyża pozostają w sercu przesłania Błogosławieństw. Dlatego Wspólnota zachowała jako godło te dwie postacie : lwa i baranka.